ความรู้สึกของวันแรกที่ขับรถยนต์เป็น และได้ออกถนนใหญ่
เป็นความรู้สึกที่แสนมหัศจรรย์ มีความสุข สุดประทับใจ
อยากไปไหนก็ไป อิสระดั่งนกน้อยที่โบยบินบนฟ้าอันกว้างใหญ่
ยิ่งเหยียบคันเร่งสุดเท่าใด รถยนต์ยิ่งวิ่งเร็วและแรงไปไกลเท่านั้น

แต่เมื่อขับรถยนต์มาได้สักระยะหนึ่ง รู้สึกว่า มาไกลพอสมควร
สิ่งที่มองเห็นข้างหน้าเป็นท้องฟ้ามืดดำเต็มไปด้วยเม ฆพายุฝนลมแรง
อยากจะเลี้ยวรถกลับไปก็ทำไม่ได้ พบว่าพวงมาลัยค้างตรงตลอดทาง
จำต้องฝ่าลมพายุฟ้าคะนองนั้นไปให้ได้ เปียกปอนแทบจะทนไม่ไหว

ระหว่างทางก้มมองหน้าปัดหลักกิโลที่หมุนเพิ่มเร็วไม่ มีหยุด
รู้สึกว่าได้ขับรถยนต์มาไกลเกินกว่าที่ตั้งใจไว้ตั้ง แต่แรกเริ่ม
ลองเหยียบเบรก แต่หาเบรกไม่เจอ อะไรกัน รถคันนี้ไม่มีเบรก
จะเข้าเกียร์ถอยหลัง ทว่ามีแต่เกียร์เดินหน้าอย่างเดียว สุดจะแย่

ข้างหน้ามีเมฆฝนอีกนับไม่ถ้วน กลัวจะตกขอบทาง และชนทางตัน
ทำไงดี รถคันนี้ไม่มีเบรกไม่มีเกียร์ วิ่งไปข้างหน้าอย่างเดียวไม่มีหยุด
ครั้นเหลียวมองรถคันข้างๆ จึงได้รู้ว่ารถของคนอื่นเค้าก็เป็นเหมือนกัน
จึงคิดได้ว่า ในเมื่อขึ้นรถยนต์คันนี้มาแล้ว ก็ต้องสนุกกับมันให้ได้สิ

...ลุยเลยชีวิตของฉัน ท้องฟ้าสายรุ้งที่เปิดกว้างยังรออยู่

โดย... พสุธร บำรุงพืช

จาก ฟอเวิดเมลจ้า