สวัสดีครับ

วันนี้ผมขอพูดถึงเรื่อง Chess สักหน่อยนะครับ เพราะทุกคนมักจะชอบคุยในเรื่องที่เค้าชอบ แล้วก็คิดว่าเป็นโอกาสดีๆ เพื่อฝึกฝนทักษะในภาษาไทยด้วยนะครับ

ผมเริ่มชอบเกมนี้เมื่ออายุราวๆ ๘ ขวบนะครับ พ่อสอนผมบ้าง เพื่อนที่โรงเรียนสอนผมบ้าง และที่โรงเรียนมีเพื่อนกลุ่มหนี่งที่ชอบเล่น chess (หมากรุก) กันตอนเวลาพักเที่ยงนะครับ ตอนนั้นพวกเราไม่เก่งมากนัก แต่มีความสุขที่ได้เรียนรู้เกมใหม่ และคงตื่นเต้นหน่อยเพราะรู้สึกว่านี้คือเกมสำหรับวัย ผู้ใหญ่ ไม่ใช่วัยเด็กกระมัง

เมื่อเริ่มต้นเรียนที่มัธยมศึกษา ผมมีโอกาสสมัครร่วมทีมที่เล่น Chess และแข่งขันกับโรงเรียนอื่นๆ ผมจำได้ถนัดครั้งแรกที่พวกเราไปเยี่ยมโรงเรียนของคู่ แข่ง เพราะว่าเขาทำให้ทีมเราเสียหน้ากันหมด ทุกคนในทีมเราพ่ายแพ้จากกล "Four Move Checkmate" ที่ทำให้เราล้มตายภายในแค่สี่ก้าวเท่านั้น น่าอายจริงๆ

แม้ว่าประสบการณ์นี้ทำให้ทีมเรารู้สึกท้อใจมาก มันก็สร้างความกระตือรือร้นในใจของพวกเรามากขึ้นเหมื อนกัน เราฝึกฝนกันทุกพักเที่ยง ตั้งใจจะล้างแค้นความอายที่เจอครั้งที่แล้ว

แล้วในปีต่อมา วันนั้นมาถึง แล้วในที่สุดเราก็มีความสุขมากที่แก้แค้นสำเร็จได้นะ ครับ ทุกคนในทีมยิ้มแป้นทั้งวันเลย

แต่หลังจากการชัยชนะครั้งนั้นผ่านไป ความสนใจของผมในเกมนี้เลือนลงนะครับ

เพราะว่าผมเริ่มสังเกตพฤติกรรมของผมและเพื่อนผมเปลี่ ยนไปบ้างเมื่อไรที่เล่นเกมนี้นะครับ

ครั้งที่เล่นกับเพื่อน ถ้าคุณเอาชณะเพื่อน เพื่อนจะรู้สึกความโกรธลึกในใจ แม้ว่าหน้าของเขาไม่บ่งบอก ในใจของเขาการก่อแผนแก้แค้นก็เริ่มสร้างขึ้น

แล้วถ้าเพื่อนเอาชนะคุณ คุณก็จะรู้สึกเหมือนกันนะครับ

ดังนั้นรู้สึกว่าความคิดตอนนั้นคือการเลือกระหว่างมิ ตรภาพและการแข่งขัน

ขอแบ่งอีกเรื่องน่าขันน่ารักเกี่ยวกับ chess นะครับ เพื่อนร่วมงานของผมคนหนึ่ง เปิดเผยกับผมว่า ครั้งแรกที่เขาเจอแฟนของเขาเป็นครั้งที่เล่น chess กับเธอที่ chess tournament! เธอมีฝีมือดีในเกมนี้ เธอเล่นได้ระดับชาติ!! ถึงกระนั้นเพื่อนผมเอาชนะเธอได้ เธอโกรธมาก และร้องขอ rematch อีกเกมหนึ่ง ทั้งสองนัดกันเพื่อเล่น chess อีกครั้ง แล้วนี้คือจุดเริ่มต้นของความรักของเขา ไม่น่าเชื่อเลย เจอความรักจากเกม chess ได้หรือ ได้จริงๆ